KvK-nr: 51171805   -   Rekeningnr. Rabobank: NL86RABO0158303962
Vrijwilligers(werk)



Wil jij vrijwilligerswerk doen in het buitenland en denk je daarbij aan Afrika? Ga dan naar Kenia! Dit is één van de beter
ontwikkelde landen in Afrika. In ons kindertehuis kan
je een hele leuke, leerzame en nuttige tijd vervullen
met vrijwilligerswerk. Je draagt je eigen steentje dan
bij aan ontwikkelingssamenwerking op kleine schaal.

Dit spreekt de mensen vaak meer aan dan de grote organisaties, omdat het transparanter is en dichterbij staat.
Wat je kan verwachten kan je hieronder lezen.



Vrijwilligerswerk

Naar het buitenland! Naar Afrika! Een mooi avontuur! Hou je van kinderen? Vind je het leuk om mensen te helpen? Wil je graag iets betekenen voor een ander? Dan is meedraaien in ons kindertehuis in Thika zeker iets voor jou! 

Als vrijwilliger in Kiota verblijf je voor een bepaalde tijd in het kindertehuis en verricht je verschillende taken die daar vastliggen voor een vrijwilliger, maar je mag zelf ook dingen bedenken om het kindertehuis mee van dienst te zijn. Bijvoorbeeld met de kinderen ergens naartoe te gaan, zoals naar de speeltuin, zwembad, een voetbalwedstrijd of giraffecentrum in Nairobi. Bedenk maar iets leuks. Je kan ook bijvoorbeeld Engelse les geven of je kan ze liedjes of dansen leren. Het maken van een kampvuur vinden ze ook helemaal geweldig.
Daarnaast kan je ook kleine projectjes opzetten die bijdragen aan zelfvoorzienendheid, zoals het neerzetten van een kippenren, het verbouwen van groenten of het aanleggen van een regenopvangsysteem. Ook is er altijd wel wat te klussen.
Ten slotte is er ook tijd om iets mee te krijgen van het prachtige land Kenia. Je kunt bijvoorbeeld dagjes naar Thika-Town, Nairobi, safaripark Masai-Mara, Tsavo-park, Naivasha-district, Mount Kenya, Kilimanjaro of wat je dan ook maar kan verzinnen!

Kortom, er is genoeg te doen en je leert er zelf ook nog eens van!


Werkzaamheden vrijwilligers
In principe liggen de werkzaamheden voor de vrijwilligers niet vantevoren vast. Dit kan variëren. Alvorens je daadwerkelijk naar Kiota gaat wordt er doorgesproken wat je graag wilt en kunt gaan doen in Kiota. Hieronder volgt een opsomming van de werkzaamheden die wij doorgaans van je verwachten:

  • (helpen bij de) verzorging van de jongste kinderen
  • in de ochtend met de kinderen opstaan en helpen voor te bereiden om naar school te gaan
  • de jongste kinderen naar school brengen
  • meehelpen met koken en kleding wassen
  • het organiseren en begeleiden van activiteiten voor de kinderen 
  • meegaan met ziekenhuisbezoeken indien nodig
  • na schooltijd de kinderen helpen met hun huiswerk
  • individuele aandacht geven aan de kinderen, bijvoorbeeld door een boekje te lezen of een spelletje te doen
  • en alles wat je zelf nog bedenkt en leuk vindt om te doen voor de kinderen

Voorwaarden
Wanneer je hierin geinteresseerd bent, zijn er een paar voorwaarden aan verbonden:
  • je leeftijd is minimaal 21 jaar
  • je begrijpt dat je in een ander land zit en dat je dus moet kunnen omgaan met hun waarden en normen 
  • je vindt het leuk om met kinderen om te gaan
  • je kan goed Engels spreken om met de kinderen en het personeel te kunnen communiceren

Kosten
Je betaalt een financiële bijdrage van € 400,- per maand, waarvoor je een bed krijgt in de vrijwilligerskamer en 3 maaltijden per dag
  • Je betaalt zelf je ticket en reis-en annuleringsverzekering
  • Je betaalt zelf je visum van € 40,- bij aankomst in Kenia
  • Je betaalt zelf de taxikosten van en naar de airport in Nairobi naar het kindertehuis (per rit € 35 euro). Kumbatio regelt wel dat een taxichauffeur op je staat te wachten op het vliegveld 
Wij als stichting regelen de zaken tussen het kindertehuis en jou. Alle vragen die je hebt, voordat je gaat of tijdens je verblijf, kan je aan ons stellen. Je wordt sowieso uitgenodigd voor een kennismakingsgesprek c.q. informatiegesprek.

Mocht je echt interesse hebben, neem dan met ons contact op! We horen je graag!

Hieronder kun je de verhalen van een aantal vrijwilligers lezen:

Naam: Fabiƫnne Beck
Verblijf: 26 juli tot 10 augustus 2016


Meestal als je op reis gaat dan plan je dat maanden van tevoren. Normaal gesproken doe ik dat zelf ook, maar deze keer liep het wat anders. Een week voor mijn vertrek hing ik voor het eerst pas met Yvette aan de lijn. Een vrolijke, enthousiaste en energieke vrouw die mij een dag later vertelde dat ik naar Kiota mocht. Het zusje van mijn vriend was er al en dat was ook de reden dat ik van Kiota afwist. Bij aankomst op het vliegveld stond zij, midden in de nacht, al te wachten met de jongere broer van Shawn, Ken.

Snel naar Kiota, slapen en de kinderen ontmoeten. Hier werd ik gelijk met open armen ontvangen om te helpen met huiswerk, om spelletjes te spelen en werd overrompeld met vragen. Je krijgt dus direct een enorm warm onthaal door de kinderen, door Shawn, Florence, Priscilla en Wilson. Het is zeker de moeite waard om er heen te gaan! 

Ik heb diep respect voor Kumbatio. Dat zij zon mooi thuis hebben gecreëerd voor de kinderen is echt fantastisch. Om de kinderen uit hun miezerige bestaan te halen en te plaatsen in deze veilige en warme omgeving waarin zij naar school kunnen en dus een uitzicht hebben op een goede toekomst is grandioos. 



Naam: Lena Muller
Verblijf: Half februari-eind maart 2016


Mijn naam is Lena Muller, 19 jaar ondertussen, ik was nog 18 toen ik afgelopen februari en maart in Kenia was. Een paar maanden eerder had ik mijn vwo-diploma gehaald, maar ik had geen idee van wat ik wilde studeren, koos voor een zogenaamd tussenjaar en 15 februari was het zo ver: Ik ging naar Kenia!

De verhalen van de vrijwilligers waren het eerste wat ik las op de website van Kumbatio. Ik las over de fantastische ervaringen van andere vrijwilligers en vroeg me af hoe ik het zelf in Kenia zou hebben. Ik kon me er echt helemaal niks bij voorstellen.

Ondertussen is het al weer een paar maanden geleden dat ik deze stukjes las en nu mag ik zelf beginnen over mijn tijd in Kiota. Ik zal ermee beginnen dat ik echt een geweldige tijd heb gehad!
Vanaf dag 1 is Kiota echt als een thuis. Het was een hele bijzondere ervaring die ik de rest van mijn leven zal onthouden; dit klinkt natuurlijk als het grootste cliché, maar het was voor mij echt zo.
Ik ben anderhalve maand in Kiota geweest en ik had niet verwacht dat ik in een ‘korte’ tijd zo’n enorme band op zou bouwen met de kinderen, manager Shawn, huisvader Wilson en de huismoeders. De maanden zijn voorbij gevlogen.

Ik vind het superlastig om te omschrijven wat het precies is wat Kiota zo speciaal maakt: het zijn allemaal kleine momenten. De lach van Edward, de manier waarop Teresia danst, de Swahili woorden die Sharon B mij leerde, hoe trots de kinderen waren als ik meeging naar de kerk, de vrijdagavonden waarop iedereen liedjes zingt in de huiskamer en nog duizend andere dingen.
Ik voelde me zo op mijn plek in Kiota...
 
Kiota is een fantastische, warme, liefdevolle, gezellige en ‘gelukkige’ plek. En Kenia is een prachtig, maar heftig land. Ik vond het fantastisch om er een tijdje deel van uit te mogen maken.
Het is de beste keuze van mijn leven geweest om naar Kiota te gaan!

Ik ga hier verder geen verhaal schrijven over alle dingen die ik daar heb gedaan, dat moet je zelf ontdekken. J Maar ik zou willen zeggen: NEEM DE STAP EN GA. Niet teveel nadenken, maar genieten: geniet met volle teugen van ALLES.
Ik zou heel heel heel graag teruggaan, maar ik ga nu eerst braaf studeren. Maar ooit, ooit zal ik weer in Kenia rond rennen geschminkt als Batman J (ik had de kinderen meegenomen op een uitstapje, waar ze ook geschminkt konden worden. Ik kon natuurlijk niet achterblijven…)

Tikiti maji,
Lena 


Naam: Sandra van Kasteren
Verblijf: Mei-juni 2015


Jambo, ik ben Sandra van Kasteren en ik ben dit jaar 4 weken (mei-juni 2015) in Kenia geweest. Ik volg Kumbatio al een paar jaar, ben al meerdere keren bij het sponsordiner geweest en heb dit jaar ook op de boekenbeurs in Den Bosch gestaan. Ook heb ik al eerder plannen gehad om naar Kiota te gaan. Dit jaar is het er dan ook echt van gekomen. 

Mijn ervaring in Kenia kan ik in één woord omschrijven: Wauw!

Wauw, wat is de Kiota family een prachtige familie. Dankbaar voor alles, voor de kleinste dingen. Iedere dag eten hebben is al iets om dankbaar voor te zijn. Ik heb in die vier weken geen kind horen zeggen dat hij/zij het eten niet lekker vond. 

Wauw, wat ontzettend mooi om iedere dag die blije, vrolijke gezichtjes om je heen te zien. Zeker gezien de achtergrond van de kinderen is dit zo bijzonder en een teken dat ze het heel goed hebben in Kiota.  

Wauw, wat een betrokkenheid en liefde tonen de volwassenen voor de kids. Ze geven de kinderen een veilig en warm thuis, wat zo belangrijk voor ze is. 

Wauw, wat kunnen wij in Nederland nog veel leren van Kenia: blij zijn met de kleine dingen, tevreden zijn, hakuna matata.

Wauw, wat kan Kenia nog veel leren van ons: veiligheid en regels in het verkeer, geboortebeperking en (in ieder geval een beetje) nadenken over de toekomst. 

Wauw, wat is het een bijzondere ervaring om niet als toerist in het buitenland te zijn, maar onderdeel te worden van de samenleving. 

Wauw, wat is Kenia een prachtig land. Het landschap, de dieren, de mensen. 

In de laatste week van mijn verblijf is Marc, mijn man, ook nog naar Kenia gekomen en zijn we samen met Wilson en Florence naar Masai mara geweest. Een prachtige trip en heel bijzonder om Wilson te zien in het gebied waar zijn roots liggen. 

Wauw, wat heb ik genoten van mijn verblijf in Kiota en ik ben blij dat ik alle kids, Shawn, Rhoda, Florence, Priscilla en Wilson heb leren kennen. 

Kwaheri!



Naam: Arta van Mil
Verblijf: hele maand februari 2015


Mijn naam is Arta van Mil uit Zaltbommel - Nederland. Mijn zoon Nick is 1,5 jaar geleden naar Kiota geweest en sindsdien hebben we, als gezin, een Keniaanse ‘dochter/zus (Loise Alim) geadopteerd’.

Omdat mijn overuren opgemaakt moesten worden ;-) dacht ik aan een maand Kiota en daar heb ik geen moment spijt van gehad. Vanaf dag 1 heb ik me verwonderd over het speciale land dat in menig opzicht het tegenovergestelde (en dus ook zo leuk) is van Nederland. Maar ook heb ik vanaf dag 1 genoten van de fantastische mensen (staf en kinderen) die in Kiota wonen en/of werken.

Ik heb veel gesprekken gevoerd met de kinderen en gepraat over hun achtergronden, hun gedachten en gevoelens. 
Vooral Shawn en Florence hebben de afgelopen jaren fantastisch werk verricht. Sommige kinderen zijn echt getraumatiseerd maar kunnen dat stukje bij beetje een plekje geven.  Ondanks die trauma's zijn ze bovenal dapper, blij en dankbaar dat ze zo’n goed en veilig thuis hebben en dat er zoveel sponsoren/vrijwilligers in Holland zijn die hen willen helpen een toekomst op te bouwen. 

Na een maand Kiota ben ik ‘rijker’  geworden. Rijk omdat elke vrijwilliger, die Kiota bezoekt, te maken krijgt met oprechte dankbaarheid, blijheid, wederkerigheid en oprechtheid, iets wat in Nederland zeldzamer wordt. 

Na een fantastische maand nam ik afscheid van een land waarin: 
- verkeersregels zeldzaam zijn;
- matatu’s met zwetende mannen centraal staan;
- kerken op elke straathoek voorkomen;
- bijbelteksten overal te zien zijn;
- winkeltjes soms niet groter zijn dan 6 m2;
- je leeuwen van heel dichtbij kunt bewonderen;
- de grond soms zo oranje is dat het gek is dat alleen Nederland in oranje voetbalt;
- elke blanke als rijk wordt gekenmerkt;
- zebrapaden op de snelweg liggen;
- apen overal opdoemen;
- de prachtigste kleuren van de wereld voorkomen;
- onze kamerplanten levensgroot buiten groeien;
- voor diefstal 10 jaar gevangenisstraf wordt gegeven;
- de meest blije mensen van de wereld wonen;
- hakuna matata bijna op het voorhoofd staat geschreven;
- perfectionisme het laatste woord is in het woordenboek;
- de tegenstellingen levensgroot zijn;
- niets wordt weggegooid maar alles opnieuw wordt gebruikt;
- corruptie nog steeds meer dan gemiddeld voorkomt;
- de leerlingen op private schools enorm hard moeten werken;
- de moedigste mensen van de wereld leven;
- het Maasai volk een prachtig visitekaartje is;
- je niet uitgepraat raakt over wat je allemaal ziet en ervaart;
- 20 kinderen + staf onze hulp heel hard nodig hebben. Een groter eigen huis (waar we niet uit hoeven) is essentieel! Wie doet actief mee om dit te bewerkstelligen?

 
Asante Sana dear People of Kiota!!
You have touched my heart. 
XXX Arta 


Naam: Simon Peeraer
Verblijf: september 2014


Jambo!

Zoals jullie hier kunnen lezen zijn er weinig redenen om niet meteen een vliegticket richting Nairobi te boeken. Hieronder volgt een kleine samenvatting van mijn ervaringen en hoogtepunten.

Ik ben Simon, een 25jarige Belg.  Jaja, wij durven ook met een Nederlandse organisatie mee te gaan. Trouwens, we moeten de kinderen toch ook een iets ruimer wereldbeeld kunnen voorschotelen? Na mijn studies wilde ik nog een unieke ervaring opdoen voor ik begon te werken. Via de trefwoorden “small scale voluntary work” in google ben ik op de website van Kumbatio terechtgekomen. Dit schetst meteen een beeld waar ik naar op zoek was en wat ik zeker en vast ook gevonden heb. In Kiota krijg je de kans om middenin het echte Keniaanse leven te staan. Doordat de organisatie kleinschaliger is, is de hele werking enorm transparant en krijg je een goed beeld waar alle middelen naartoe gaan. Hierdoor was ik achteraf ook snel overtuigd om sponsor te worden. Je weet dat alles hier goed wordt besteed.

Dat was de zakelijke kant. Door de kleinschaligheid is de band die je met de mensen kan opbouwen natuurlijk ook zo veel persoonlijker. Je krijgt de kans om iemand van hen worden wanneer je jezelf er ook voor open stelt. Door de verschillende levensopvattingen kunnen gesprekken uitermate interessant worden. Zelfs met de kinderen. Iedereen betrekt je hier meteen in de dagelijkse gang van zaken en je voelt je meteen thuis. De Keniaanse openheid staat in schril contrast met onze westerse geslotenheid en individualiteit.

Tijdens mijn verblijf in Kiota ben ik onder andere mee naar de markt geweest met mother Florence, op zondag mee met iedereen naar de kerk gegaan, de kinderen naar school gebracht en uiteraard veel gevoetbald. Dit zijn de dagelijkse gebeurtenissen die ze graag met je delen en waardoor je echt deel gaat uitmaken van de familie. Uiteraard heb je ook uitgebreid de mogelijkheid om dit fantastische land te verkennen, zelfs met een lokale reisgezel als je dit wenst. Zo ben ik onder andere naar Nakuru en Masai Mara gegaan, en heb ik Nairobi bezocht. Telkens onvergetelijke ervaringen die je op een totaal andere manier ervaart dan een doorsnee toerist.

Het is moeilijk te beschrijven hoe de maand in Kiota me rijker heeft gemaakt maar deze ervaring draag ik zeker de rest van m’n leven mee.

Niet twijfelen, gewoon doen.

Groetjes

Simon



Naam: Dieuwertje van der Heijden
Verblijf: 16 juni t/m 9 augustus 2014


Mijn naam is Dieuwertje van der Heijden (24 jaar). Al jarenlang droomde ik ervan om vrijwilligerswerk te gaan doen met kinderen in een ontwikkelingsland. De reiskriebels werden goed aangewakkerd toen ik in contact kwam met Yvette. De keuze was voor mij na het kennismakingsgesprek snel gemaakt: ik ga naar Kenia! Van tevoren had ik niet durven dromen wat voor een geweldige tijd me te wachten stond...

Ik werd met open armen ontvangen in Kiota. Wat een lieve  mensen wonen en werken hier! De kinderen zijn super lief, enthousiast en dankbaar. Mother Florence, mother Julia, mother Priscilla, Wilson en Shawn zorgen goed voor de kinderen, maar zeker ook voor de vrijwilligers. Hierdoor voelde ik me snel thuis in Thika.

Het zijn de gewone dingen in het dagelijks leven in Kiota, die voor mij bijzonder waren. Bijvoorbeeld met de kinderen mee opstaan en ze naar school brengen, elke dag was dit weer een groot plezier. Na schooltijd de kinderen helpen met het huiswerk, de kleine kinderen wassen, bidden voor het avondeten en het slapen gaan. Ook het WK was erg leuk om daar mee te maken: de kinderen (en Shawn!) zijn mega voetbalfans! In de weekenden hebben we ook veel leuke dingen gedaan: lekker samen spelen, snoephappen, voetballen, Twister… Daarnaast hebben we een aantal uitstapjes met de kinderen kunnen maken zoals: spelen in de speeltuin bij het Blue Post Hotel, naar Safari Walk in Nairobi, en zwemmen bij Scenic View Hotel. Ze waren altijd weer dolenthousiast als we ergens naartoe gingen! Ik heb het contact met de kinderen als bijzonder ervaren. Ze zijn zo dankbaar voor kleine dingen en hebben altijd weer een lach op hun gezicht, terwijl je weet dat alle kinderen een heftige achtergrond hebben. 

Tijdens mijn verblijf in Kenia, heb ik ook een aantal mooie trips gemaakt:  Amboseli National Park, Lake Victoria, Lake Nakuru, Natuurreservaat Masai Mara en Fourteen Falls. Ik heb alle dieren van de Big Five kunnen spotten! Het is zeker de moeite waard om naast het verblijf in Kiota meer te zien van dit veelzijdige land!

Al met al heb ik een geweldige tijd gehad. Het is voorbij gevlogen! Na 8 weken genoten te hebben, ging ik met mijn backpack vol nieuwe ervaringen en herinneringen weer terug naar huis. Kiota heeft een speciaal plekje gekregen in mijn hart. Voortaan heb ik naast mijn familie in Nederland, ook een familie in Kenia. Asante sana!

Kwaheri!

Dieuwertje



Naam: Jozefien Govers
Verblijf: 5 mei 2014 tot 1 augustus 2014


Drie maanden in Kiota is een geweldig avontuur! Ik ben van mei 2014 tot en met juli 2014 in Kenia geweest om vrijwilligerswerk te doen in kindertehuis Kiota. Het was geweldig om deze 20 lieve kinderen te ontmoeten en ze blij te maken met mijn aanwezigheid. Natuurlijk heb ik van alles meegemaakt en gedaan en is dat te moeilijk om in een kort verhaaltje samen te vatten. Maar zo heb ik verschillende dingen voor het tehuis en de kinderen aangeschaft; muskietennetten, nieuw tuingereedschap, voor alle kinderen nieuwe slippers, nieuwe handdoeken, nieuwe zakdoeken. Ik heb de kinderen een aantal keer mee uit genomen, zo zijn we gaan zwemmen, naar de dierentuin geweest en het giraffencentrum. Ook heb ik mijn creativiteit geuit en een aantal leuke spelletjes voor de kinderen gemaakt; kwartet, memory en twister zijn hier leuke voorbeelden van. Samen met de moeders heb ik vaak geholpen bij het bereiden van het eten en de was. In 3 maanden tijd word je deel van het huishouden en wordt je door iedereen in Kiota gewaardeerd. En andersom ook; je gaat van ze allemaal houden en de leuke, aparte, spannende, rare situaties en dingen worden gewoontes, omdat je ze iedere dag tegenkomt en doet. Naast de dingen die ik in het kindertehuis deed en in Thikatown, heb ik een paar geweldige reizen gemaakt. Zo ben ik naar de Masai Mara gegaan voor een safari, naar Amboseli National Park voor een prachtige safari en ben ik een weekje onderweg geweest om Kericho, Lake Victoria, Kisii en Nakuru National Park te zien. Kenia is een prachtig land! Het was fantastisch om 3 maanden deel uit te mogen maken van deze Kiota familie en ze allemaal te helpen door de kleine en grote dingen die ik gedaan heb. Ik ben van ze allemaal gaan houden en zal dit avontuur en deze mensen nooit vergeten!



Naam: Dies en Denise
Verblijf: 17 februari - 17 maart 2014


Jambo!

 

Wij zijn Dies de Jonge (63) en Denise de Jonge (25) en zijn in februari voor 1 maand afgereisd naar Kenia om ons in te zetten als vrijwilliger. Ikzelf (Denise) was al langer met het idee bezig om vrijwilligerswerk te gaan doen, tijdens zijn zoektocht op internet naar een leuke locatie om dit te gaan doen kwam ik Kumbatio/Kiota tegen. Ik heb daarna nog verder gezocht maar Kumbatio bleef als enige in mijn hoofd zitten als stichting om als vrijwilliger op te geven. Het kleinschalige en persoonlijke sprak me direct aan op de website.

Na het nieuws bij mijn ouders om mijzelf in te zetten als vrijwilliger wilde mijn vader graag mee. We zijn samen op bezoek gegaan bij Yvette om kennis te maken en het gevoel was gelijk goed, we besloten samen naar Kenia af te reizen! We kwamen hier laat in de avond op 17 februari aan en toch wel heel erg nieuwsgierig waar we terecht zouden komen! Wilson stond al op het vliegveld te wachten samen met de taxichauffeur en aangekomen bij het huis stond Shawn daar met de oudste kinderen die “opbleven om huiswerk te maken” maar toch denk ik ook wel heel nieuwsgierig waren naar ons. Gelijk het gevoel dat we thuiskwamen!

Dit is het hele verblijf zo gebleven, het contact met de kinderen en de huisvaders/moeders werd steeds hechter en het was mooi te zien hoe de kinderen zich steeds meer naar je openstellen. Je maakt met en door de kinderen hele mooie maar ook wel confronterende momenten mee maar dit maakt de ervaring compleet. Je weet dat de kinderen een grotere rugzak hebben dan dat je zelf hebt en ikzelf vond het ook zeker interessant om mezelf hierin te verdiepen om de kinderen echt te leren kennen!

Mijn vader was vooral de Fundi (klusjesman) die een afscheiding voor de jongensslaapkamer heeft gemaakt, kasten, bankjes heeft gestabiliseerd, etc. Ik ben overdag veel met Shawn op pad geweest om dingen te regelen. Medicijnen, schooluniformen, rugtassen, schoolschoenen, matrassen, wasteilen, etc.

Ook zijn we met de kinderen naar Bubbles, een zwembad in de buurt, geweest. Wat een mooie dag hebben we daar gehad! De kinderen vonden het fantastisch en hebben ons vele malen bedankt dat we ze daar mee naartoe hebben genomen!

Ook hebben we aan de huismoeders gedacht om een donatie achter te laten om een jiko om op te koken aan te schaffen, na het bezoek aan de fabriek bleek dit een goede maar wel een dure investering te zijn. Deze gaat er op termijn zeker komen als alle vrijwilligers een handje bijdragen!

Kortom een fantastische tijd welke ik nooit zal vergeten! Ik dans nog regelmatig op anacheka deze cd is grijsgedraaid tijdens ons verblijf! Ik zou het iedereen aanraden, je krijgt er een tweede familie/thuis bij! Ik wil alle kinderen, Shawn, Florence, Wilson (vooral voor de prachtige Masai Mara ervaring), Sabina, Priscilla en Julia bedanken voor deze prachtige ervaring!

 



Naam: Anneloes Dirks
Verblijf: 15 februari 2013 - 15 mei 2013


Hallo iedereen!


Ik ben Anneloes Dirks, 24 jaar en kom uit Groningen.
Ik wilde altijd al vrijwilligerswerk doen ergens in Afrika. Puur bij toeval ben ik Kumbatio tegen het lijf gelopen. En ik voelde meteen, dit is voor mij een geschikt project! Nieuw en kleinschalig, dus met veel uitdagingen, met dit gevoel ging ik in van Februari tot Mei 2013 3 maanden naar Kiota. Wat een ervaring! Na een warme ontvangst heb ik zeker mijn plekje gevonden binnen het weeshuis. Ook voor de kinderen geldt dit, ze hebben allemaal hun eigen rol in de Kiota Family. Met allemaal hun eigen karakter, eigen kwaliteiten en een eigen manier van hechting, maar je merkt dat ze zich veilig en vertrouwd voelen hier! De kinderen zijn meestal  erg vrolijk en druk en maken een hoop herrie. Karibu Kiota! (Welkom in Kiota). Haha, ze houden ervan om in het middelpunt van je aandacht te staan en daar doen ze ook erg hun best voor. Ze spelen, kletsen, zingen, dansen en voetballen graag. Soms vermoeiend, meestal geweldig!!

Vooral het voetballen/rennen/boefjes/kletsen/zingen/dansen/grapjes/lezen/tekenen/gek doen/helpen met huiswerk/zondag-school/baddertijd en de UGALI zullen me eeuwig bij blijven! Gewoon de normale momenten met de kids! En erg speciaal voor mij was het avondritueel met verhalen, zang, gebeden en the kissy’s of high fives voor het slapengaan!

Naast het werk in het weeshuis heb ik nog wat andere projecten binnen Thika en Nairobi bekeken/meegeholpen. Je kan bij zoveel dingen wel een handje helpen en het wordt vaak erg op prijs gesteld! En ook wou ik veel van het land zien, dus ik heb wat tripjes gemaakt; Masai Mara, Diani Beach (Mombassa), Nakuru, Naivasha, Nairobi, Hells Gate National Park! Het is een prachtig land! Wat heb ik genoten! En natuurlijk de dagelijkse portie mzungu- geroep, matatu’s, kraampjes, fruit, viezigheid, schokkende leefsituaties maakt dat deze ervaring altijd deel van je zal blijven!!

Al met al wil ik Shawn (fantastisch mens), Florence (de beste keniaanse moeder die je je maar kan wensen), Julia, Wilson(voor de vriendschap), Sabina bedanken voor hun doorzettingsvermogen en vrolijkheid! En voor de plek die ze achterlaten in mijn leven! J

En de kids zal ik natuurlijk helemaal nooit vergeten! Wat een toppers allemaal!!

Tutaonana!



Naam: Kendie Henderick
Verblijf: 14 juli - 14 augustus 2013


Deze zomer ging ik voor een maand naar Kiota. Ik vertrok met een klein hartje, want ik wist totaal niet wat ik kon verwachten... Na mijn eerste kennismaking met Shawn, Florence en Wilson was ik gerustgesteld: dit zou een superervaring worden! En dat was het ook... Het is fantastisch om te zien hoe goed de kinderen daar functioneren, zij vormen een grote, hechte familie! Volgens mij is dit de kracht van Kiota, door een warm nest te zijn, door zekerheden te bieden, kunnen de kinderen op een mooie en positieve manier opgroeien. Florence de huismoeder, zal ik nooit vergeten. Zij is niet enkel voor de kinderen een soort van moederfiguur maar ook ik genoot van de vele babbels met haar. De uitjes naar de markt of samen de was doen waren voor mij de momenten waarop ik wat kon 'bijpraten' met haar.
Voor mij was deze reis heel speciaal, niet alleen omdat ik eventjes deel kon uitmaken van het leven van de kinderen maar ook omdat Shawn en Wilson echt veel moeite deden om me Kenia beter te leren kennen. Shawn bracht me in contact met mensen en nam me mee naar verschillende plaatsen. Toen ik in het begin alleen op pad ging in Thika was hij best wel bezorgd.
Ook met Wilson beleefde ik de ervaring van mijn leven. Wilson is een echte Masai en nam me mee naar Masai Mara. Hij regelde van alles voor mij en toonde me ook de minder toeristische kanten van het Masai leven. Kortom, wie dit ook leest en twijfelt om naar daar te gaan... gewoon doen!!! Het wordt een overgetelijke, superfantastische ervaring

Naam: Anita & Theo
Verblijf: 8 februari t/m 1 maart 2013 in Kiota


Beste allemaal,

Wij zijn Theo en Anita van Rosmalen. Al een tijdje wilde we  een aantal weken vrijwilligerswerk gaan doen in het buitenland. Maar het was nog een zoektocht via welke organisatie zouden gaan doen. Maar toen we in contact kwamen met Stichting Kumbatio, was de beslissing snel gemaakt! Dit was wat we wilden….  En van die beslissing hebben we geen seconden spijt gehad!!!

Zaterdag 9 februari kwamen we in alle vroegte aan in het kindertehuis Kiota waar we warm ontvangen werden door de manager Shawn en huismoeder Florence.  We zijn eerst wat gaan slapen… waar we echt aan toen waren na de lange reis!

Al gauw kwam het moment dat we kennis gingen maken met de kinderen…

Leuk om te zien hoe ieder kind weer anders op ons reageerde. En ze vonden het allemaal leuk dat we er waren. We voelde ons echt welkom!

We hebben veel  gespeeld en plezier gemaakt met de kinderen. Geweldig om te zien hoe de kinderen genieten van wat extra aandacht en liefde. Een potje voetballen, een knuffel, helpen met de jongere kinderen te wassen, maar ook samen helpen met de groenten snijden.  We hebben van elke moment genoten!

In onze eerste week brachten we ‘s morgens de jongere kinderen naar school. Alleen kleine Charles van 2 ½  jaar was dan nog in het kindertehuis. Wij zijn toen druk bezig geweest met een kledingkast maken voor de jongensslaapkamer. Het resultaat mag er zijn! Als de kinderen uit school kwamen, werd er gespeeld en plezier gemaakt en  tussendoor werd er ook huiswerk gemaakt. Daarna ging iedereen zich wassen en werd het avondeten opgediend.  Nog tandenpoetsen en zingen en dan was het echt tijd om naar bed te gaan. Dan zat er weer een mooie dag op!

De tweede week zijn we samen met Wilson (die werkzaam is bij Kiota) en Anneloes (een vrijwilliger uit Nederland) op safari geweest. Echt een superervaring! Veel dieren gespot en kennis gemaakt met  Masai Mara. Prachtig!!  Maar toen we weer teruggingen naar Kiota, voelde het aan als thuiskomen. Zo gewend waren we al en zoveel hadden we al genoten!

Toen brak onze laatste week alweer aan in Kenia. De dagen, maar ook weken vliegen hier voorbij! We zijn een dagje met de kinderen weg geweest naar Blue Post. Dit is een soort recreatiepark waar een hotel staat met een grote achtertuin aan de watervallen en waar een speeltuin is en een dierenpark. We zijn eerst naar het dierenpark geweest en hebben daar gepicknickt.  ‘s Middags hebben de kinderen gespeeld in de speeltuin en op het luchtkussen. De kinderen hebben echt genoten van deze dag! En wij ook!

Veel te snel brak vrijdag 1 maart aan… vandaag moeten we echt afscheid gaan nemen van Kiota en de kinderen. Dat was niet makkelijk…

Gelukkig hebben we de herinneringen en veel foto’s…van deze geweldige en bijzondere ‘vakantie’!!! Dit hadden we niet willen missen!

Groeten Theo en Anita van Rosmalen

Naam: Esmee, Monique & Hans
Verblijf: 9 augustus t/m 29 augustus 2012 in Kiota


Zet een bibliothecaris (Hans), een tweedejaarsstudente Verpleegkunde & Verloskunde (Esmee) en een Sales Accountmanager, annex orthopedagoge (Monique) bij 10 onbekende Afrikaanse kinderen in een pas geopend kindertehuis in Thika (Kenia) en het wordt heel avontuurlijk.
Het was nog niet bepaald een geoliede machine toen we op 9 augustus 2012 in alle vroegte arriveerden en dat kon ook nog niet, want de kinderen waren er pas een dag.
Bosco, Simon, Josephine, Irene, Kennedy, Mbogua, Mdunda en James, wat waren ze om onder een hoedje te vangen die eerste tijd.

Een paar dagen later kwamen de zusjes Lois en Milcah en toen waren we compleet met Shawn als manager en de huismoeders Florence en Julia. Sabine van 17 jaar heeft enkele weken bij ons gelogeerd vanwege de vakantie.

Gelukkig hadden we vanuit Nederland al schoenen meegenomen, want – op twee kinderen na – liep iedereen blootsvoets.
Thuis hadden we zoveel plannen gehad om veel inhoudelijker/onderwijskundiger bezig te gaan zijn, maar we werden geleefd door hele pragmatische zaken als doktersbezoek, laten testen van de kinderen op school, materiaal en boeken aanschaffen en wat er zoal op ons pad kwam.
Het groepsproces was aanvankelijk heftig, logisch wanneer - voor elkaar onbekende - kinderen ineens 24/7 met elkaar wonen, maar gaandeweg ging het steeds beter en kwam er meer rust en sociaal gedrag.

We hebben eindeloos met de kinderen gezongen, gedanst, gesport, gespeeld, boeken gekaft en daarbij ook nog tijd genomen voor drie dagen safari (Masai Mara) en een bezoek aan Shade, Macheo en Watoto Wenye Nguvu, alle drie kindertehuizen in de buurt van Thika.
Wat bedroefd hebben we Kiota op 29 augustus verlaten en wat de toekomst ook brengen zal; deze 10 kinderen hebben een bijzonder plekje in ons hart en de ervaring heeft ons heel veel geleerd.

Esmee, Monique en Hans

Naam: Margot & Andrea
Verblijf: 15 juli t/m 12 augustus 2011 in het children's home CRC


Beste mensen, 

Ik ben Andrea Reinders en ik heb met mijn dochter Margot Schoenmakers (14 jaar) vier weken vrijwilligerswerk gedaan in het weeshuis.

We hebben erg genoten van het contact met de kinderen. We voelden ons erg welkom en ze waren blij met elke vorm van aandacht. We hebben spelletjes met ze gedaan, gesprekjes gevoerd, samen gekleurd, nagels gelakt, uitstapjes gedaan,  kleren gewassen etc.

Wat is het voor ons  bijzonder geweest om met deze  kinderen te mogen optrekken en te mogen genieten van hun enthousiasme, blijheid  en warmte. 

Ook konden we dankzij het sponsorgeld nog wat mooie projecten realiseren. We hebben het geld besteed aan zaken die direct ten goede kwamen aan deze kinderen. We hebben verfspullen gekocht zodat we de woonkamer blauw en wit konden verven. We hebben voor Dorcas een schooluniform, schoenen, rugzak en schriften gekocht! Want ze heeft aangegeven dat ze echt weer naar school wil ivm een toekomst. Want geen school…..geen toekomst!! Van het sponsorgeld hebben we ook heel veel Mega Bloks gekocht. Zoals je kunt zien op de foto lijkt dit precies op lego. De kinderen genoten er erg van.

Verder hebben we van het sponsorgeld het schoolgeld van David betaald voor de rest van 2011 en 2012. We hebben dit geld cash bij de directeur betaald en David heeft nu een bewijs van betaling. Wat was deze jongen gelukkig. Nu kan hij zich richten op zijn studie en hoeft hij geen geld meer te werven.

Het vrijwilligerswerk is voor ons een hele bijzondere ervaring geweest.  

Margot Schoenmakers en Andrea Reinders

Naam: Diana & Marion
Verblijf: 18 juli t/m 8 augustus 2011 in het children's home CRC


Hallo allemaal,

Wij, Diana en Marion, zijn op 18 juli 2011 naar Kenia vertrokken om daar in het weeshuis van C.R.C.I. vrijwilligerswerk te gaan doen. We hebben ons 3 weken  ingezet voor deze kinderen.

In het weeshuis wonen 27 kinderen in de leeftijd van 3 tot 14 jaar. Allemaal met hun eigen verdrietige verleden.

Blije kinderen die met het kleinste al gelukkig zijn, een bekertje limonade, een spelletje, een uitje naar een speeltuintje, maar vooral liefde en aandacht. Het was een bijzondere en heftige tijd tijd maar vooral een tijd om nooit te vergeten. Daarom willen wij iedereen aanraden om deze uitdaging aan te gaan.

Het is niet gemakkelijk maar je krijgt er heel veel voor terug.

Veel groetjes,
Diana en Marion

Naam: Sandra
Verblijf: 1 juli t/m 29 juli 2011 in het children's home CRC


Mijn avontuur in Kenia,

De beslissing was voor mij snel genomen, dit jaar ga ik in mijn vakantie 4 weken naar Kenia om vrijwilligerswerk te doen in CRCI. Ja, die beslissing ging snel en dan weken wachten tot dat je het vliegtuig in kan stappen en het avontuur in kan gaan. De voorbereiding van de reis was ook op zich al een avontuur. Inentingen halen, malaria pillen, visum regelen en dan wat neem je mee………

Een aantal weken van te voren was ik met mijn leerlingen op school al druk bezig met het inzamelen van geld om dit in de 4 weken dat ik daar zou zijn aan noodzakelijke dingen te besteden. De leerlingen haalden lege statiegeld flessen op en hun zakgeld ging in een grote emmer. Het was ontzettend mooi om te zien hoe druk mijn leerlingen hier in Nederland bezig waren om voor de kinderen in het weeshuis iets te kunnen doen. (want hun juf ging immers en dat sprak toch erg aan)

En dan zit je in dat vliegtuig…….. Wat kun je verwachten, hoe is het daar, vinden ze het leuk als ik kom, wat kan ik doen, hoe leven ze daar en nog veel meer vragen malen er door je hoofd. Middenin de nacht kwam ik aan in het weeshuis en ja wat is dan je eerste indruk? Rustig, afgelegen de huismoeder doet open en iedereen slaapt. ‘’Wil je wat drinken of meteen naar je kamer en slapen’’? Het laatste graag want zo’n reis is toch vermoeiend. En dan loop je de gang in van de slaap verblijven en dan…………… Ja eerlijk is eerlijk wat een lucht!! ‘’Zo’’ dacht ik als deze lucht hier elke dag is weet ik niet of ik het trek. Maar ik kan je zeggen alles went en ook die geur ruik je de tweede dag al niet meer. Ik viel als een blok in slaap en ’s ochtends vroeg werd ik al vroeg wakker van al het kabaal op de gang. Kinderen die speelden, huilden of schreeuwden. Snel trok ik mijn kleren aan en verliet mijn kamer want wat was ik benieuwd naar alles. En dan sta je in een keer in het leven van 27 kinderen die daar allemaal zitten met een andere achtergrond. Maar oh wat heb ik genoten daar van alles en wat was het een prachtige tijd met veel lol, gezelligheid en af en toe een traan.

Drie weken heb ik daar gezeten met Noortje en Magreet andere vrijwilligers uit Nederland die ik daar heb ontmoet en samen hebben we mooie dingen kunnen doen. Te denken valt dan aan het vieren van hun verjaardag, uitstapjes, dokters bezoeken, schooluniformen, eten etc.

Ik kan nog wel 20 pagina’s vol schrijven over mijn ervaringen in het weeshuis. De mooie dingen, kleine teleurstellingen, verdriet en vooral de blijdschap en vreugde. Maar een ding kan ik je zeggen dat ik het voor geen goud had willen missen. En voor iedereen is het een andere ervaring maar wel een ervaring die ik iedereen aanraadt en die zeker voor herhaling vatbaar is.

Ik kan je vertellen niks is mooier dan een glimlach van deze kinderen. Dat geeft zoveel voldoening en wat kun je met weinig voor ons al zoveel doen voor hun. Een aai over je bol, een omhelzing, even lekker bij je weg kruipen, dansen, zingen, spelen of gewoon alleen al je aanwezigheid. En wat lijkt in Nederland misschien 4 weken lang maar daar is het jammer genoeg zo voorbij.

Visie, missie & doel


Sponsor een kind
  
Vrijwilligers gezocht voor weeshuis in Kenia


Alle rechten voorbehouden © 2010 - 2017 Stichting Kumbatio Nederland